در اینجا چند مثال از مداخله خارجی که جوامع قومی تجربه کرده اند، آورده شده است. این مثالها بر اساس تجربه های است که جوامع قومی با وزارت جوامع قومی به اشتراک گذاشته اند.

در این مثالها، «دولت خارجی» به معنای هر کشوری غیر از نیوزیلند است. این اصطلاح برای کشورهای غیر از نیوزیلند استفاده میشود.

اعضای جامعه اکثرآ میخواهند برای دیدن دوستان و فامیل هایشان به کشور های اصلی خود سفر کنند. برای این کار، انها ممکن است ضرورت به استفاده از خدمات قنسولی داشته باشند. این خدمات توسط سفارت یا قنسولگری یک کشور به باشندگان آن در خارج از کشور فراهم میشود و شامل صدور پاسپورت، ویزه، اسناد مسافرتی و رسیدگی به سایر امور حقوقی است.

کارکنان قنسولی به اعضای یک جامعه قومی در نیوزیلند گفته بودند که اگر با گروهها یا افرادی در نیوزیلند که از آن کشور خارجی انتقاد میکنند، ارتباط برقرار کنند، پاسپورت شان تمدید نخواهد شد یا ویزه دریافت نخواهند کرد. این امر باعث میشود که جامعه احساس ناتوانی به بیان نظرات خود، صحبت با افراد خاص، اعتراض یا پیوستن به گروهها را نداشته باشد. این محدودیتها باعث میشود که این جامعه در نیوزیلند احساس کند که توسط کشور خارجی به دام افتاده است و کنترول میشود. وقتی مردم نتوانند برای دیدن فامیل و دوستان خود سفر کنند، تأثیر زیادی بر فامیل های ایشان و سلامتی آنها میگذارد.

در یک جامعه، یک مکان عبادت مورد مداخله خارجی قرار گرفت. یک عضو جدید که بسیار مذهبی به نظر میرسید، در فعالیتهای مذهبی جوامع بسیار دخیل میشود. آنها شروع به صحبت زیاد در باره سیاست میکنند و به مردم میگویید که از دولت کشور اصلی خود حمایت کنند. آنها میخواستند که خطبه ها در باره سیاست باشد. این عضو جدید همچنین سعی کرد که مردم را از انتقاد از دولت خارجی باز دارد. دولت خارجی از آنها خواسته بود که همه این کارها را انجام دهند.

اعضای جامعه که از دولت خارجی انتقاد میکردند، وقتی عضو جدید حضور داشت، از طریق پیام و رسانه های اجتماعی تهدیدهای ناشناس دریافت میکردند. این اتفاق قبل از ورود عضو جدید رخ نداده بود. جامعه مشکوک بود که عضو جدید به دولت خارجی راپور میدهد. آنها متوجه شدند که این مسائل تنها پس از پیوستن عضو جدید و تلاش او برای وادار کردن مردم به حمایت از دولت خارجی آغاز شد. این وضعیت باعث شد مردم احساس ناامنی و بی اعتمادی نسبت به یکدیگر داشته باشند. برای جامعه این دشوار شد که در این مکان عبادت، دور هم جمع شوند و بر ایمان خود تمرکز کنند.

در یک جامعه، مردم متوجه رفتار مشکوک یکی از اعضای جامعه خود شدند. به نظر میرسید که این شخص همیشه در باره دیدگاهها و فعالیتهای سیاسی سایر افراد جامعه سوال میپرسد. این جامعه متوجه شد که از این شخص توسط دولت خارجی خواسته شده است تا در باره مردمی که از دولت کشور اصلی خود انتقاد میکنند، به سفارت خود در نیوزیلند راپور دهد.

بعضی از اعضای این جامعه که با این شخص صحبت کرده و از دولت خارجی انتقاد کرده بودند، هنگام ورود به کشور اصلی خود با مشکلات غیرمنتظره ای مانند مشکلات ویزه و سوالات در میدان هوایی مواجه شدند. این اتفاق قبلاً هرگز برای آنها رخ نداده بود. آنها فکر میکنند که این مشکلات به این دلیل رخ داده است که مکالمات آنها با آن عضو جامعه به سفارت راپور شده است. این باعث ترس و بی اعتمادی افراد جامعه شد، بنابراین آنها از ابراز نظرات واقعی خود دست کشیدند.

یکی از اعضای جامعه که اغلب به طور علنی از یک دولت خارجی در رسانه های اجتماعی انتقاد میکند، با مداخله خارجی مواجه شد. معلومات شخصی آنها مانند آدرس، شماره تلیفون و ایمیل شان به صورت آنلاین منتشر شد — این عمل افشا کردن (doxing) نامیده میشود. از مردمیکه این عمل افشا را انجام دادند، از انها توسط دولت خارجی خواسته شده بود که این کار را انجام دهند. این عضو جامعه تماسهای تلیفونی و پیامهای تهدیدآمیز دریافت کرد. حسابهای رسانه های اجتماعی آنها نیز با نظرات توهین آمیز زیادی مواجه شد. این عضو جامعه احساس ترس و ناامنی زیادی کرد.

آنها بعداً فهمیدند که این افشا کردن توسط افرادی در نیوزیلند انجام شده است که برای آن کشور خارجی کار میکردند. معلومات این عضو جامعه برای ترساندن آنها افشا شد تا دیگر در رسانه های اجتماعی از دولت خارجی انتقاد نکنند. آنها از ابراز نظرات خود در رسانه های اجتماعی و صحبت کردن در باره آن دست کشیدند.

یکی از اعضای جامعه توسط فردی که نماینده یک دولت خارجی بود، مورد تماس قرار گرفت. به آنها گفته شد که اگر به گروهی که توسط آن دولت خارجی سازماندهی شده نپیوندند، به خانواده شان در کشور اصلی آسیب خواهد رسید. هدف این گروه، پخش پیامهای سیاسی در جامعه شان در نیوزیلند به نمایندگی از دولت خارجی بود. آن عضو جامعه نمی خواست که به گروه ملحق شود، ولی به خاطر نگرانی برای خانواده اش تحت فشار بود تا برای حفظ امنیت خانواده، بپیوندد.

مجبور شدن به پیوستن به گروه باعث شد عضو جامعه احساس تهدید و ناامنی کند. آنها مراقب بودند حرفی نزنند که نشان دهد که از آن گروه حمایت نمی کنند. آنها احساس میکردند نمی توانند نظرات واقعی خود را بیان کنند. حق آزادی بیان آنها گرفته شده بود.

تهدیدات علیه فعالان اجتماعی و خانواده هایشان

یک فعال مدنی که از کشور اصلی خود انتقاد کرده بود، هنگام بازگشت به آن کشور توسط مقامات آسیب دید. این جامعه در نیوزیلند از این موضوع مطلع شد و بسیار نگران این بودند که این اتفاق برای کسی که انها انرا میشناسند اتفاق افتاده است.

چند ماه بعد در نیوزیلند، یکی از اعضای جامعه پیامهای تهدیدآمیزی دریافت کرد که به او هشدار میداد که در صورت سفر به خارج از کشور مراقب خود باشد. آنها در نیوزیلند در باره نگرانیهای حقوق بشر در کشور اصلی خود صدا بلند میکردند. اکنون، آنها بسیار نگران دیدار با فامیل خود و توقف در کشورهایی هستند که ممکن است بر اساس حکم بازداشت از طرف دولت کشور اصلی شان به ان عمل کنند.

مقامات دولتی کشور اصلی آنها از فامیل آنها در آن کشور بازدید کردند و اکنون فامیل آنها از آنها خواسته است که دیگر در باره حقوق بشر در نیوزیلند صحبت نکنند. این فشار باعث شد که این عضو جامعه ارتباط خود را با فامیل خود قطع کند، زیرا آنها نگران امنیت فامیل خود هستند. آنها همچنان نگران امنیت و آزادی بیان خود در نیوزیلند هستند.

محرومیت از خدمات بانکی پس از اظهار نظر علنی

یکی از اعضای جامعه در نیوزیلند در رسانه ها بر علیه کشور اصلی خود صحبت کرد. بعد از این، از بانک شان در نیوزیلند با آنها تماس گرفته شده و گفته شد که حساب های شان مسدود شده زیرا نام آنها در فهرست بین المللی افرادی قرار دارد که به جرایم جدی متهم هستند. به این عمل debanking (بلاک کردن حساب بانکی) اطلاق میشود. آنها به پول شان دسترسی نداشتند چون حسابهای بانکی شان مسدود شده بود.

آن عضو جامعه بسیار نگران بود چون هیچ جرمی مرتکب نشده بود. آنها معتقد بودند که نامشان به وسیله کشور اصلی شان در فهرست قرار گرفته تا آنها را ترسانده و مانع انتقادشان از کشور اصلی شوند. آنها احساس کردند چاره ای جز سکوت ندارند.

اعمال فشار بر برگزارکنندگان رویداد برای به اشتراک گذاری اطلاعات

یک جامعه قومی در حال سازماندهی یک گردهمایی فرهنگی بود. به مسئول برگزاری گردهمایی، از سوی کسی که نماینده دولت کشور اصلی برگزارکننده بود، یک کمک مالی بزرگ پیشنهاد شد. کمک مالی فقط در صورتی به برگزارکننده داده می شد که اطلاعات شخصی افراد جامعه شان را به اشتراک بگذارد.

مسئول برگزاری گردهمایی از این پیشنهاد بسیار ناراحت بود. آنها تحت فشار بودند که کمک مالی برای حمایت از گردهمایی را قبول کنند اما نمی خواستند اطلاعات شخصی اعضای جامعه را به اشتراک بگذارند. زمانی که کمک را قبول نکردند، احساس ترس داشتند. آنها بیم داشتند که به دلیل رد کردن کمک، چه پیامدهایی برایشان پیش خواهد آمد. زندگی در جامعه خود برایشان دشوار و ناخوشایند شد.

اعمال فشار مالی برای تحت نظر گرفتن اعضای جامعه

یکی از اعضای جامعه با مشکلات مالی روبرو بود. یک نفر در جامعه شان به نمایندگی از یک کشور خارجی با آنها تماس گرفت و پیشنهاد کار کرد. کار این بود که اعضای جامعه در نیوزیلند را زیر نظر بگیرند و به دولت خارجی گزارش دهند. آنها می خواستند درباره هر کسی که دولت خارجی را نقد میکند، اطلاعات داشته باشند.

آن عضو جامعه مضطرب بود. آنها نمی خواستند جامعه خود را زیر نظر بگیرند. شرایط اقتصادی شان به عنوان اهرم فشار برای اجبار آنها به کار گرفته می شد. آنها پاسخ منفی دادند ولی بیم داشتند که به دلیل امتناع شان برایشان مشکلی پیش بیاید. آنها از ترس اینکه دوباره مورد تماس قرار بگیرند، خود را از جامعه منزوی کردند. اعتماد خود را به جامعه از دست دادند چون نمیدانستند چه افراد دیگری ممکن در این فعالیتها دخیل باشند.